Sport…

Ik loop al weken, uh.. maanden, met het gevoel dat ik m’n energie niet voldoende kwijt kan. Nou heb ik het natuurlijk wel heel druk, dus energie verbruik genoeg zou je zeggen, maar dan bedoel ik qua sporten.  Steeds vaker zie ik mensen buiten joggen, wandelen of fietsen en dan denk ik “Wat lekker zeg, als je je kunt inspannen voor een sport en daarna met een tevreden en voldaan gevoel op de bank kan ploffen.” Maar tot nu toe heb ik nog geen actie ondernomen om mezelf ook aan te sporen tot een sport. Tot deze week! …. Ik heb afgelopen maandag een sportabonnement afgesloten bij een sportcentrum in Vlaardingen (weer een nieuwe uitdaging in een ‘vreemde’ stad). En ik heb gister m’n eerste les Zumba achter de rug. Wat was dat lekker! Natuurlijk was het zwaar na zo’n lange tijd niks doen qua sport, maar ik vond ‘t heerlijk! Heerijke muziek en in een pittig tempo allerlei leuke danspasjes. Kortom … ik ben enthousiast! Ook heb ik mijn fietsen weer rijklaar gemaakt. Bandjes opgepompt en Mike heeft de kettingen ingesmeerd met olie. Dus ook die kunnen binnenkort gebruikt gaan worden! Ik hoop echt dat ik dit gevoel kan vasthouden, want de ervaring leert dat de enthousiasme m.b.t. sporten snel weg ebt…

FVS - The End!

Afgelopen zaterdag was het zover…. de allerlaatste dag op de Fotovakschool te Venlo! Toch wel een beetje zenuwachtig ging ik er naar toe. De vrijdagavond heb ik me heel de avond druk gemaakt over hoe ik mijn eindproduct nou zou gaan presenteren. Tot 00:30 heb ik wakker gezeten… Ik was zaterdag als 2e aan de beurt. Na een presentatie van 45 minuten (!) van een mede student kreeg ik toch wel wat de bibbers hoor… Ik had maar een presentatie van ± 10 minuten. Maar dit was totaal geen uitzondering op de overige presentaties. We zijn afgelopen september begonnen met 11 personen. Tijdens de specialisatie zijn er 4 afgehaakt, 2 hebben uitstel aangevraagd tot na de zomer en 5 deden deze zaterdag hun presentatie. En van die 5 hebben er 4 te horen gekregen dat ze geslaagd zijn…. waaronder IK!!  YEAH!!

Toch wel vreemd dat het avontuur, dat ik starte in september 2009, nu is geëindigd. Twee-en-een-half jaar ben ik bezig geweest met mijn grote hobby, fotografie. Ik heb ontzettend veel geleerd en gedaan. Ondanks dat de zin in school er af en toe niet was, en ondanks dat ik de specialisatie bijna niet had afgemaakt, heb ik het toch maar geflikt!! Ik mag mezelf nu officieel fotografe noemen!

Hoe nu verder? Eerst maar eens vakantie houden… (nog paar weekjes werken) en dan ga ik eens rustig aan mijn website werken en eens kijken wat ik nog meer ga doen.

Liefs, Lon

FVS - Final day!

Ik ben er klaar voor…. zaterdag a.s. is de allerlaatste les aan de Fotovakschool. Deze dag staat in het teken van de presentaties van ons eindproduct! En ik moet zeggen dat ik zelf erg tevreden ben met het boek dat ik gemaakt heb. Ik heb ‘m besteld via Blurb.com, best prijzig maar het boek is dan ook echt van top kwaliteit. En het leuke is, het boek is digitaal te bekijken door jullie (als jullie willen). Dus, nieuwsgierig? Check it out: *click*.

Zaterdag avond staat een gezellig etentje met 2 oud collega’s op de planning bij Humphrey’s in Nijmegen. Ik heb er zin in! leuk om weer ff bij te kletsen en ff ongegeneerd te ‘roddelen’ en te beppen over van alles en nog wat.

Ow ow, vooral niet te vergeten om ff te melden… “De Sneeuwman” van Jo Nesbø … Absoluut een aanrader om te lezen! Het is maar liefst 476 blz, maar aangezien ik deze in een week of 2 uit heb zegt écht een helehoop! Spannend van blz 1 tot het eind! Ik had nog een boekenbon liggen van mijn verjaardag vorig jaar, en hiervan het ik een ander boek van Jo Nesbo gekocht. Ben heel benieuwd! Maar eerst ga ik ‘De vrouw die met vuur speelde’ van Stieg Larsson lezen. Het is al weer een hele tijd geleden dat ik deel 1 van het Millenium trilogie heb gelezen, maar afgelopen weekend hadden we de film van deel 1 gekeken (The girl with the dragon tattoo) en ik kreeg gelijk zin om verder te gaan met het verhaal omtrent Lisbeth en Mikael. (Film vond ik trouwens tegen vallen).

Verder niet veel boeiends te melden.

Liefs, Lon

Protected: Frustratie…

Heel fijn!

Wat een héérlijk lang weekend heb ik gehad zeg!! Ik was donderdag middag t/m maandag vrij! En dit voor (bijna) alleen maar leuke dingen!!

• Donderdag is een vriendin van mij getrouwd. ’s Avonds was er een borrel in een café in Cuijk. Natuurlijk moet op zo’n feestelijke dag geproost worden!
• Vrijdag, wat een fijne middag!! Een zeer geslaagde en zeer gezellige lunch met m’n vriendinnetjes Barbara & Anette. Wat een fijne meiden toch! Altijd is er wel wat te kletsen, niks is gek, alles kan, … Die mis ik toch wel hoor! Maar goed, gewoon een kwestie van plannen. ’s Avonds nog bij een andere vriendin langs geweest voor haar verjaardag en ff kijken hoe het met haar gaat nu ze zwanger is.
• Zaterdag was weer school… de een-na-laatste dag!! Wel gek hoor dat dat dadelijk helemaal afgelopen is. Maar goed, de nieuwe foto’s waren ook weer goed gekeurd. Nu is het een kwestie van afronden! Mijn boek in elkaar zetten en bestellen en m’n studieportfolio/POP in elkaar zetten. Deze dag stond ook in het teken van K., de vrouw van Mike, het was 2 jaar geleden dat zij helaas is overleden. Maar deze dag was ook weer feest, want mijn vader werd 60!! en mijn broer werd 34. Ter ere van deze verjaardagen zijn we met z’n alle wezen uit eten, wat ondanks het dubbele gevoel, toch erg gezellig was. Na het eten hebben we ook nog de film ‘Intouchables’  gekeken. Wat zeker een aanrader is!
• Zondagochtend samen met Mike en m’n ouders ontbeten en daarna weer naar huis gereden. Tegen de avond ben ik nog eens naar Hoek van Holland gereden om nog een paar extra foto’s te maken voor mijn project.

Al met al… een volgepland weekend, maar zeker een met een goud randje!

Liefs, Lon

Tandarts + boeken

Afgelopen maandag moest ik voor het eerst naar mijn nieuwe tandarts in Vlaardingen. Nou heb ik het al niet zo op tandartsbezoekjes… maar zo’n bezoekje aan een onbekende tandarts is nog extra spannend.  Mijn nieuwe tandarts is toch wel anders dan dat ik voor ogen heb als ik aan een tandarts denk. Hij is een chinees, dat is op zich niet zo raar, hij is heel jong, hij is heel klein, hij is heel gespierd en casual gekleed. Maar goed,  vorige week had ik m’n vorige tandarts gevraagd of hij mijn dossier wilde doorsturen naar de nieuwe tandarts, dus even gevraagd of deze aangekomen was. Ja hoor.. hij stak een ongeopende envelop de lucht in. Okay, dus die had hij nog niet bekeken. “Ga maar op de stoel zitten, dan kijken we ff…”, zo gezegd, zo gedaan. Volgens meneer Liem zag het er goed uit, maar toch even voor de zekerheid 2 foto’s maken… Ja hoor! Je moet toch wat verdienen aan je nieuwe patienten… Niet het dossier bekijken, maar gewoon een paar nieuwe foto’s maken. *zucht*. Maar goed, ook dat zag er prima uit. Toen kwam de vraag of ik mijn gebit wel eens liet schoonmaken bij een mondhygienist… Dus ik zeg nee, dat is niet nodig. Ik heb alleen meestal wat tandsteen bij m’n onderste voorste tanden. Zegt hij: ” Okay, ga ik dat ook ff doen.” … haha… Heel apart, maar ik ben allang blij dat ik er weer een half jaar vanaf ben!

Ik heb pas het boek ‘Perfecte Familie’  gelezen van Pam Lewis. -Pony, de mooie jongste dochter van de familie Carteret, kon goed zwemmen. Dus als men hoort dat ze in Lake Aral, Vermont, is verdronken, haar rode haar verstrengeld in een ankerketting en haar baby achtergelaten op het strand, is haar familie verbijsterd. Als de politie een onderzoek instelt, roept het familiehoofd Jasper Carteret het gezin bijeen. Wist men dat Pony die dag bij het zomerhuis zou zijn? Had ze problemen? Heeft ze ooit de ware identiteit van de vader van haar baby onthuld? Geen van haar zussen - de zorgzame Tinker noch de wispelturige Mira - heeft enige informatie. Maar Ponys oudere broer William kan de verklaring voor de dood van zijn lievelingszus niet accepteren. Dan ontdekt hij dat op de avond dat Pony stierf er iemand in het zomerhuis is geweest… - Dit is zeker een aanrader. Hij leest makkelijk weg en is spannend!! En nu.. nu lees ik een nog beter boek!! “De Sneeuwman” van Jo Nesbø. Vanaf blz 1 zit je in het boek en wil je ‘m niet meer wegleggen. Ik ben afgelopen zondag in begonnen. In 1 dag had ik al 113 blz van de 470 gelezen, en dat is voor mijn doen echt veel! Poeh… Ik vind ‘t gewoon jammer dat ik nu door de weeks te druk ben met school om verder te lezen… Zie in mijn menu rechts een omschrijving van het boek.

Wat lezen jullie? Hebben jullie nog aanraders?

Liefs, Lon

Places where you lived …

Ik kwam bij Limoentje een leuke blog tegen en neem deze over.

In de 31 jaar van mijn leven en ik al vaak verhuisd… 7 keer om precies te zijn, naar 6 verschillende plekken.

Ik heb de eerste zeven jaar van mijn leven in Grave gewoond aan de Julianastraat. Daar heb ik fijne herinneringen aan. Leuke buurt met veel kindjes en genoeg plekken om te spelen. Mijn ouders hadden plannen om een nieuw huis te bouwen in Grave, maar doordat ze niet ingeloot werden voor de grond zijn ze verder gaan zoeken en kwamen ze in Cuijk terecht. Het huis aan de Julianastraat werd verkocht, en om een tijdje te overbruggen tot het huis in Cuijk klaar was hebben we nog een jaartje denk ik in een huurhuis in Grave gewoond. Dit was dus mijn 1^e verhuizing.

Mijn tweede verhuizing was dus van Grave naar Cuijk. Het was een van de eerste vrijstaande huizen in een destijds nieuwe wijk. Een heerlijk huis, lekker groot en vrij staand, dus rust! Een grote tuin waar we heerlijk konden spelen. Toentertijd bestond de wijk nog uit weilanden waar we ook een geweldige tijd hebben gehad. Ik heb hier tot mijn 17^e gewoond. Mijn ouders wonen er nog steeds.

Doordat ik een eigenaardige puber was, ben ik op mijn 17^e voor de 3^e keer verhuisd. Ik ging bij mijn toenmalig vriendje wonen die 9,5 jaar ouder was en al een flatje had. Na ongeveer 2 jaar zijn we samen verhuisd van de flat naar een eengezinswoning. Dit was dus verhuizing nummer 4!

Na een jaar kwam ik erachter dat deze jongen toch niet bij mij paste en ben weer bij m’n ouders gaan wonen op 21 jarig leeftijd. Verhuizing nummer 5 dus.

Verhuizing 6: op 23 jarige leeftijd had ik het fijne genoegen om Twan te leren kennen en in april 2004 betrokken wij samen het fijne flatje aan de Lavendel in Cuijk. Hier hebben Twan en ik bijna 5 jaar samen met heel veel plezier gewoond en na het overlijden van Twan heb ik er nog ruim 3 jaar gewoond.

En ja dan dus nummer 7, een grote stap. Van het fijne plekje aan de Lavendel ben ik februari dit jaar verhuisd naar het westen van het land, Vlaardingen. Ik hoop dat dit ook weer een fijne tijd gaat worden met m’n nieuwe liefde Mike.

Het zal zeker niet bij deze 7 keer verhuizen blijven. Met de tijd zullen we een ander huis zoeken, een die meer naar mijn zin is. We zitten voorlopig goed waar we nu zitten en gaan daar lekker samen leven!

En jullie…. Hoe vaak zijn jullie al verhuisd in jullie leven?

Ik ben blij!

Ik ben blij.. en waarom? Omdat ik afgelopen zaterdag naar school ben geweest en mijn foto’s van mijn nieuwe project heb laten zien en dat deze goed ontvangen werden. Ik kreeg diverse complimenten!! Yes!! Ik ben er nog niet, want m’n serie is nog niet compleet wat betreft aantal foto’s. Maar daar wordt aan gewerkt. Moet ook wel, want het eind is in zicht!! We kregen te horen dat we op 12 mei ons project moeten presenteren en ook echt representatief voor de dag moeten komen. We moeten het zo presenteren zoals je het bij een evt. klant zou doen. Brr.. daar wordt ik toch wel een beetje zenuwachtig van…. maar goed ik heb nog even om daar over na te denken en voor te bereiden. Ook moeten we ons project wel netjes presenteren, mijn idee is om er een boek van te maken. Maar dan moet ik natuurlijk ook rekening houden met de levertijd van het boek, zodat ik het 12 mei wel paraat heb! Maar goed, sommige van jullie vroegen al naar wat foto’s. Hieronder staat een link naar Flickr.com waar ik mijn serie op gezet heb. Neem dus gerust een kijkje en ik sta open voor commetaar! (Project: de bezigheden van de mens op Hoek van Holland. Zwart-wit). *Klik hier*.

Liefs, Lonneke

Wist je dat …

• … het alweer 1,5 week geleden is dat ik iets heb geschreven;
• … mijn ouders en broer afgelopen weekend in Vlaardingen zijn geweest;
• … we naar dierentuin Blijdorp zijn geweest;
• … zondagmiddag een babyshower op het programma stond;
• … daarna mijn lieve vriendinnetje Ellen in Vlaardingen was samen met haar vriend en natuurlijk haar zoontje Micas;
• … ik het weer heel fijn vond om met Micas te knuffelen;
• … maandag een drukke regeldag was met o.a. inschrijving bij m’n nieuwe huisarts en gemeente en een gesprekje over samenlevingscontracten en verzekeringen;
• … we ook de auto hebben weggebracht voor de keuring en een grote beurt;
• … dit belachelijk veel geld kostte (Eur. 1.675,-);
• … ik ook nog de nieuwe Iphone 4Gs heb kunnen gemachtigen;
• … ik daar heel blij mee ben!;
• … ik ook nog met Tibo naar de dierenart ben geweest omdat hij was gebeten door een andere hond en dit was gaan ontsteken;
• … ik nu flink verkouden ben;
• … ik gelukkig maar 3 dagen hoef te werken deze week;
• … ik zaterdag weer school heb en dit de een-na-laatste les is voor het afstuderen.

Zo, nu zijn jullie weer redelijk op de hoogte van mijn doen en laten.

Liefs, Lonneke

Lente!

Ja hoor, de lente is officieel begonnen en de weergoden hebben goed opgelet en direct het weer afgestemd met onze verwachtingen van de lente. Héérlijk!! Mensen worden gelijk vrolijker en actiever! I love it! Hier in Vlaardingen, bij ons in de straat om precies te zijn, hangt wel een “voortuinmentaliteit”. Of wel, gezellig met z’n alle buiten in de voortuin zitten onder het genot van een bakkie koffie of een goed glas wijn. Nou ben ik niet zo van deze zogenoemde “voortuinmentaliteit”, maar aangezien de zon bijna niet in de achtertuin schijnt ben ik steeds meer geneigd om tóch ff in de voortuin te gaan zitten. En ik was gisteravond nog even met Tibo naar buiten gegaan, en betrapte mezelf erop dat ik toch ook bijna een uur heb staan kletsen met de buurtjes die dus nog heerlijk aan het genieten waren van het lenteweer in hun voortuin… hihi.

Van de week heb ik de film ‘Extremely loud and incredibly close” zitten kijken… ooh wat een mooie film!! Ik vind dit écht een aanrader.

Extremely Loud and Incredibly Close draait om de 9-jarige Oskar, die zijn vader verloor tijdens de aanslag op de Twin Towers op 11 september 2001. Zijn grootouders wisten te ontkomen aan het bombardement op Dresden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Na de dood van zijn vader vindt hij in een vaas een sleutel in een envelop met het opschrift ‘Black’. Ervan uitgaande dat zijn vader hem een boodschap wilde nalaten, gaat hij in New York op zoek.

Vorig weekend heb ik mijn project op school gepresenteerd en heb er een goed gevoel aan overgehouden en heb ook weer de zin energie om het goed af te ronden! Ik heb ook nog mijn lieve vrienden Anette, Babs en Danny gezien, een gezellige verjaardag van mijn tante bijgewoond en gezellig bij m’n broer langsgeweest. Ook heb ik mijn sleutels ingeleverd en een bezoekje gebracht aan mijn oud collega’s. Het was een druk en vol weekend, maar weer erg fijn. Wat ook erg fijn is, is dat mijn ouders afgelopen donderdag weer terug zijn gekomen van een 3 weekse vakantie in Thailand. Daar zijn we vandaag even heen geweest om alle mooie verhalen aan te horen én mooie souveniers te krijgen. Altijd weer fijn om ze veilig en gezond weer in Nederland terug te hebben.

Zo, dadelijk lekker m’n bedje opzoeken en morgen en maandag nog héérlijk genieten van 2 vrije dagen met mooi lenteweer!

Liefs, Lon x